سیزده بدر و فیلم های جورواجور

دیروز سیزده بدر بود. روز طبیعت. همه ی مردم بنا بر یک عادت به دل کوه و کمر زده بودند. ما نیز هر سال همگام مردم بودیم لکن امسال به سبب مریضی و سرماخوردگی بچه ها در منزل ماندیم و کارتون و فیلم تماشا کردیم. فیلم های زیادی تدارک دیده بودند.جست و گریخته از هر شبکه فیلم یا سریالی را نگاه کردیم.

نکته حائز اهمیت این بود که به یاد سالهای نه چندان دور افتادم که در ایران 2 شبکه بیشتر نبود و از ساعت خاصی شروع می شد و در ساعتی هم پایان پیدا می کرد اما این سالها آنقدر شبکه هست که هر ساعت و هر شبکه که بزنی ، برنامه ای برای سرگرمی دارد. این گونه تنوع از یک سو خوب است و از سویی دیگر به دلیل تکرار خیلی از برنامه ها تماشاگر را دلزده می کند.

صدور زود هنگام احکام فرهنگیان به چه معناست؟

دیروز احکام سال جدید را صادر کردند. فکرش را که بکنید باورتان نمی شود چرا که این اولین باری است که در طول خدمتم 9 روز از سال جدید نگذشته احکام جدید و افزایش حقوق ها را معلوم می کنند. همه تعجب می کردند. دیگران خصوصا با سابقه ها می گفتند که ما 3 رئیس جمهور با 8 سال ریاست هر کدام شان را تجربه کردیم این طور نبوده علتش چیه؟

علتش را خودشان بهتر از من می دانستند یکی می گفت در دوران اصلاحات که احکام را زود صادر می کردند تا روز معلم طول می کشید در دوره ی احمدی نژاد که برخی سالها تا مردادماه طول می کشید حال چه اتفاقی افتاده باید جستجو کرد؟

خب معلومه. وقتی تا 3 ماه دیگه انتخابات ریاست جمهوری ست و آدمی چون احمدی نژاد هم قرار است یار گرمابه و گلستانش شرکت کند باید به نوعی زمینه ها را آماده سازد. این نظر تمام همکاران اداری بود . راستش را بخواهید غیر از این هم نمی توانست باشد.

اما یک سئوال اینجا بوجود می آید و آن هم اینکه چرا سیاستمداران خودشان را فهیم تر از دیگر اقشار آن هم بالاتر از معلمان می بینند و می دانند. واقعا چه ذهنیتی دارند فکر می کنند با دادن حق مسلم فرهنگیان به خودشان، آنها را می توانند به سمت خود جذب کنند. دریغ و صد افسوس.